Kebankrapan air global kini menjadi realiti baharu dunia apabila sungai, tasik dan sumber air utama menyusut pada kadar yang jauh lebih pantas berbanding kemampuan alam semula jadi untuk memulihkannya semula. Amaran itu dikeluarkan oleh sebuah institut penyelidikan di bawah Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB), yang menyifatkan keadaan semasa sebagai lebih serius daripada sekadar krisis air biasa.
Institut Universiti PBB bagi Air, Alam Sekitar dan Kesihatan (UNU-INWEH) dalam satu laporan terbaharu menyatakan bahawa penggunaan air secara berlebihan, pencemaran berterusan, kemusnahan ekosistem serta kesan perubahan iklim telah menyebabkan banyak sistem air dunia melepasi tahap pemulihan semula jadi. Menurut institut itu, istilah sedia ada seperti “tekanan air” atau “krisis air” tidak lagi mencerminkan skala sebenar masalah yang sedang dihadapi.
Kebankrapan Air Global Gantikan Istilah Krisis Air Dunia
UNU-INWEH mencadangkan penggunaan istilah kebankrapan air global bagi menggambarkan keadaan di mana penggunaan air jangka panjang telah melebihi bekalan semula jadi yang tersedia, sehingga pemulihan secara realistik hampir mustahil. Laporan tersebut menegaskan bahawa dunia kini berada dalam fasa defisit air yang berpanjangan, bukan sekadar gangguan sementara.
Siaran dikongsi oleh Television Jamaica/Radio Jamaica News Centre (@tvjnews)
Menurut penyelidik, banyak sistem air semula jadi kini gagal berfungsi seperti sebelumnya akibat tekanan berterusan daripada aktiviti manusia. Keadaan ini mencerminkan corak penggunaan yang tidak mampan dan kegagalan kolektif dalam melindungi sumber asas kehidupan.
Kebankrapan Air Global Dikesan Melalui Penyusutan Tasik Utama
Antara petunjuk paling ketara kepada kebankrapan air global ialah pengecutan ketara tasik-tasik besar dunia. Beberapa tasik utama mencatatkan penyusutan paras air yang berpanjangan, sekali gus menjejaskan bekalan air minuman, pertanian dan biodiversiti di kawasan sekitarnya.
Selain itu, semakin banyak sungai utama dunia dilaporkan gagal mengalir ke laut pada tempoh tertentu dalam setahun. Fenomena ini menunjukkan perubahan dramatik dalam kitaran hidrologi global yang sebelum ini stabil.
Kebankrapan Air Global dan Kehilangan Tanah Lembap
Laporan sama turut mendedahkan bahawa dunia telah kehilangan sebahagian besar kawasan tanah lembap dalam tempoh lima dekad lalu. Dianggarkan kira-kira 410 juta hektar tanah lembap telah lenyap, bersamaan dengan keluasan Kesatuan Eropah. Kehilangan ini memberi kesan besar terhadap keupayaan alam semula jadi menyimpan dan menapis air.
Tanah lembap berfungsi sebagai sistem sokongan penting kepada kitaran air. Kehilangannya mempercepatkan lagi kesan kebankrapan air global, terutamanya di kawasan yang bergantung kepada sumber air semula jadi.
Kebankrapan Air Global dan Penyusutan Air Bawah Tanah
Satu lagi tanda membimbangkan ialah penyusutan air bawah tanah yang semakin serius. Air bawah tanah, yang selama ini menjadi simpanan strategik dunia, kini dieksploitasi melebihi kadar pengisian semula. Keadaan ini menjadikan banyak kawasan berisiko tinggi berdepan kekurangan air jangka panjang.
UNU-INWEH memberi amaran bahawa tanpa perubahan mendasar dalam pengurusan sumber air, kebankrapan air global boleh menjejaskan keselamatan makanan, kesihatan awam dan kestabilan sosial di banyak negara.
